فولاد آلیاژی در مقابل فولاد چیست؟

آهنگری فولاد

**«فولاد» چیست؟ (فولاد معمولی/فولاد کربن)**

• ترکیب اصلی:

رایج‌ترین نوع فولاد که به آن فولاد کربنی نیز می‌گویند، مانند عضو اصلی خانواده فولاد است. در درجه اول از آهن و مقدار کمی کربن تشکیل شده است.

• عملکرد:

محتوای کربن در تعیین خواص اساسی این نوع فولاد بسیار مهم است. هرچه کربن بیشتر باشد، فولاد معمولا سخت‌تر است، اما ممکن است شکننده‌تر نیز شود.

• مروری بر خصوصیات:

از مزایای آن می توان به هزینه کمتر، سهولت پردازش و جوشکاری و طیف وسیعی از کاربردها مانند قاب های ساختمانی، لوله ها و اشیاء ساده روزمره اشاره کرد.

• محدودیت ها:

با این حال، استحکام و مقاومت در برابر خوردگی آن معمولاً به خوبی فولاد آلیاژی نیست و عملکرد آن در محیط‌های سخت یا جاهایی که به استحکام فوق‌العاده بالا نیاز است محدود است.

** "فولاد آلیاژی" چیست؟**

• "مواد تشکیل دهنده" اضافی:

فولاد آلیاژی با افزودن سایر عناصر فلزی یا غیرفلزی به فولاد معمولی (آهن و کربن)، مانند افزودن "مواد کاربردی" مختلف به فولاد ساخته می شود.

• "مواد تشکیل دهنده" رایج:

این افزودنی ها عبارتند از کروم، نیکل، مولیبدن، وانادیم، منگنز و غیره که هر کدام خواص منحصر به فرد خود را دارند.

• تغییر خواص:

هدف از افزودن این عناصر افزایش یک یا چند ویژگی کلیدی فولاد است.
به عنوان مثال، افزودن کروم می تواند مقاومت در برابر خوردگی را به میزان قابل توجهی بهبود بخشد (فولاد ضد زنگ نوعی فولاد با آلیاژ بالا است).
افزودن مولیبدن و وانادیم می تواند توانایی فولاد را برای حفظ استحکام در دماهای بالا بهبود بخشد.

• مروری بر خصوصیات:

استحکام و سختی بالاتر: مخصوصاً برای ساخت آهنگرهای فولادی آلیاژی مناسب است که در قطعاتی که بارهای سنگین و نیروهای ضربه ای بالا را تحمل می کنند، مانند اجزای انتقال هواپیما و خودرو و یاتاقان های ماشین آلات سنگین استفاده می شود.
مقاومت در برابر سایش و مقاومت در برابر خوردگی بهتر: امکان استفاده طولانی مدت در محیط های سخت تر را فراهم می کند.

• هزینه:

فولاد آلیاژی به دلیل ترکیب پیچیده‌تر و فرآیند تولید تصفیه‌شده‌تر، معمولاً گران‌تر از فولاد معمولی است و برخی از فولادهای آلیاژی خاص نیز برای جوش و پردازش دشوارتر هستند.

مقایسه فولاد کربن در مقابل فولاد آلیاژی