چه چیزی قوی تر است، آهنگری یا ریخته گری؟

در بیشتر موارد، آهنگری قوی تر از ریخته گری است.
اگر فلز را با مواد غذایی مقایسه کنیم، ریخته گری مانند "ساختن ژله" است، در حالی که آهنگری فولاد مانند "خمیر ورز دادن" است. اگرچه هر دو می توانند شکل مورد نظر را ایجاد کنند، چگالی داخلی و مقاومت در برابر ضربه کاملاً متفاوت است.

در اینجا یک مقایسه دقیق از "قدرت" آنها وجود دارد:

1. "استحکام" ساختار داخلی

ریخته گری (ساخت ژله): فلز را به صورت مایع ذوب کرده و در قالب می ریزند. در طی این فرآیند، هوا به ناچار در مایع مخلوط می شود یا در هنگام خنک شدن انقباض رخ می دهد. این منجر به منافذ ریز یا شلی داخل قطعه می شود. این سوراخ های نامرئی نقاط ضعف بالقوه ای هستند که می توانند منجر به شکستگی در آینده شوند.
آهنگری فولاد (خمیر ورز): آهنگری شامل تغییر شکل فلز در حالی که هنوز در حالت جامد است از طریق فشرده سازی قوی است. این فشار تمام منافذ هوای داخل فلز را فشرده می کند و ساختار را بسیار متراکم می کند. این ساختار "جامد" به طور طبیعی از قطعات ریخته گری متخلخل قوی تر است.

2. جهت "فیبرهای عضلانی"

ریخته گری: پس از خنک شدن مایع فلزی، ذرات داخلی به طور تصادفی و بدون جهت قرار می گیرند.
آهنگری فولاد: آهنگری نه تنها شکل را تغییر می دهد بلکه باعث می شود ساختار کریستالی داخلی فلز در امتداد خطوط قطعه جریان یابد و یک "خط جریان" پیوسته را تشکیل دهد. این شبیه به فیبرهای عضلانی بدن انسان یا دانه چوب است. با اعمال نیرو در امتداد دانه، استحکام دو برابر می شود. این ساختار منحصر به فرد خط جریان فورج فولادی به آن اجازه می دهد در صورت قرار گرفتن در معرض ارتعاشات و ضربه های مکرر عملکرد فوق العاده ای داشته باشد.

3. مقاومت در برابر ضربه و چقرمگی

ریخته گری: قطعات ریخته گری معمولاً کاملاً "شکننده" هستند. هنگامی که در معرض ضربه شدید و ناگهانی قرار می گیرند، ممکن است قبل از اینکه حتی فرصتی برای تغییر شکل پیدا کنند، خرد شوند.
آهنگری: فولاد آهنگری دارای چقرمگی عالی است. هنگامی که تحت فشار شدید قرار می گیرد، می تواند انرژی را از طریق تغییر شکل جزئی به جای شکستن مستقیم جذب کند. این "سختی" برای ایمنی بسیار مهم است. برای مثال، قطعات سیستم تعلیق خودرو و اجزای مهم موتور تقریباً همیشه به قطعات جعلی نیاز دارند.